DE WERELD IN EEN WIJK
Hoe leven mensen samen in het multiculturele en multireligieuze Bressoux, een migrantenwijk in Luik? Ontdek het zelf in deze interactieve multimediale documentaire in het Engels, Frans en Nederlands.
Deze kaart is je startpunt om Bressoux te ontdekken vanaf je laptop. Je kunt urenlang ronddwalen door simpelweg op een van de 27 iconen te klikken om een ​​verhaal te starten. En met elke klik opent zich een deur waar buitenstaanders normaal gesproken niet binnenkomen.
Je ontmoet er wijze en vriendelijke mensen. Ongeacht hun afkomst of opleidingsachtergrond, ieder van hen heeft iets waardevols te vertellen dat ons kan helpen de complexe wereld waarin we leven beter te begrijpen.
​
Nieuwsgierig naar de twaalf geportretteerde bewoners? Maak direct met ze kennis in de gefilmde portretten hieronder!
​
‘Vreemdelingen verdienen respect.
Want ze dragen bij aan de samenleving.’
Marième Kaba voldoet in geen enkel opzicht aan het cliché van een migrantenvrouw. Ze is een autonome, werkende moeder, met evenveel respect voor de culturele traditie waarin ze is opgegroeid, als voor de fundamentele beginselen van de liberale, democratische samenleving, waarin ze ook politiek actief is. Ze ziet zichzelf niet als Belg of Senegalees, maar als een wereldburger.
Haar boodschap aan migranten is helder: kom niet naar Europa om iets te halen, maar om iets te brengen. Ontwikkel je talenten en doe iets goeds voor het land van aankomst. Vanuit haar platform inspireert ze vrouwen om zich te ontwikkelen tot vrije en autonome burgers, die een bijdrage leveren aan de samenleving.
‘Laten we eerst de Belgen helpen, voordat we buitenlanders helpen.’
Jean Claude Détruit heeft zijn hele leven op zee gevaren. In Bressoux kennen ze hem als Popeye. Hij reisde vier keer de wereld om, trouwde met zeven vrouwen en heeft twaalf kinderen in meerdere werelddelen. Op een enkele na heeft hij geen enkel contact meer met hen.
Popeye begrijpt dat de mensen steeds racistischer worden. De politici doen niets voor de gewone arbeiders terwijl de migranten wel geholpen worden. Hij vindt ook dat de grenzen dicht moeten. ‘Als ze er nog meer laten komen, gaan we allemaal dood van de honger. Het is heel normaal dat we tegenstribbelen en dat we die mensen niet meer willen.’
‘Vreemdelingen verdienen respect.
Want ze dragen bij aan de samenleving.’
Marième Kaba voldoet in geen enkel opzicht aan het cliché van een migrantenvrouw. Ze is een autonome, werkende moeder, met evenveel respect voor de culturele traditie waarin ze is opgegroeid, als voor de fundamentele beginselen van de liberale, democratische samenleving, waarin ze ook politiek actief is. Ze ziet zichzelf niet als Belg of Senegalees, maar als een wereldburger.
Haar boodschap aan migranten is helder: kom niet naar Europa om iets te halen, maar om iets te brengen. Ontwikkel je talenten en doe iets goeds voor het land van aankomst. Vanuit haar platform inspireert ze vrouwen om zich te ontwikkelen tot vrije en autonome burgers, die een bijdrage leveren aan de samenleving.
‘Laten we eerst de Belgen helpen, voordat we buitenlanders helpen.’
Jean Claude Détruit heeft zijn hele leven op zee gevaren. In Bressoux kennen ze hem als Popeye. Hij reisde vier keer de wereld om, trouwde met zeven vrouwen en heeft twaalf kinderen in meerdere werelddelen. Op een enkele na heeft hij geen enkel contact meer met hen.
Popeye begrijpt dat de mensen steeds racistischer worden. De politici doen niets voor de gewone arbeiders terwijl de migranten wel geholpen worden. Hij vindt ook dat de grenzen dicht moeten. ‘Als ze er nog meer laten komen, gaan we allemaal dood van de honger. Het is heel normaal dat we tegenstribbelen en dat we die mensen niet meer willen.’